Łukasz wystawia swoje ciało, obiecuje rozkosz, przemienia twarz w ikonę, oddaje się pod postacią relikwi, bierzcie i jedzcie; Piotr zakrywa swoje ciało tkaniną tekstu, pieśnią miłosną, przywołującą oddalonego Ukochanego. Bóg w epoce postchrześcijańskiej nie skrywa już w sobie żadnej tajemnicy, albo inaczej - jego największa tajemnica skrywa się w tym, że jest pusty, wydrążony. Zostały po nim strzępy znaków, zatarte ślady jego obecności, osamotnione rusztowanie katedry, natrętne zdania i obrazy, pokawałkowane ciało - jedyny dowód w sprawie zbrodni, jakiej się na nim dopuściliśmy. 12 kadrów to jej ucieleśnienie, 12 tekstów to jej rozpamiętywanie, które nie zna kresu.

To pierwszy wspólny projekt Łukasza Błażejewskiego (scenografa, malarza) i Piotra Rosoła (literaturoznawcy, krytyka) a zarazem zapowiedź cyklu "Podejrzane. Obrazopisanie."