Fotografuję, bo lubię na życie popatrzeć przez pryzmat kadru fotograficznego... gdy wszystko wokół pędzi... zdjęcia zatrzymują czas... jest to pewien rodzaj nieśmiertelności... pragnę pokazywać ludzi takimi jakim są naprawdę, bez fałszu masek, zakładanych na różne okazje, ludzi (nie)przeciętnych, których mijamy na co dzień na ulicy, którzy są niemal naszym odbiciem. Staram się dostrzegać i pokazywać na pozór pospolite miejsca, pospolite rzeczy, które po chwili namysłu, po chwili ich obserwacji, zaczynają nabierać nieprzeciętnych cech, stają się Znakami, które wracają ulotnymi sekwencjami, przypominając o tym, że kiedyś poświęciłem chwilę na ich dostrzeżenie... zrozumienie ich istoty. Tak postrzegam to, co chcę Wam pokazać.