Nic nie mogę powiedzieć, ale tyle mogę zrobić... nie powinnam dzisiaj błądzić w nieznanej okolicy, ale tym razem ciekawość wygrała z rozsądkiem. Gdy słyszę twój głos... melancholijne dźwięki muzyki, które chwytają mnie za gardło, moje stopy same stąpają po wilgotnej drodze... gdy czuję, że nie utrzymam łez pod powiekami zasypiam na jawie... nie patrząc, nie myśląc już dłużej o przestrodze, o pułapce w którą wchodzę...

Pada deszcz... odchylam głowę w tył ... wyciągam dłoń i daję kroplą bezpieczne miejsce upadku na ciepłą, miękką skórę. Ja spadając chciałabym poczuć właśnie taki miękki upadek. lubię zapach deszczu na mojej skórze, lubię dotyk mokrej dłoni... lubię wilgoć ust... wiesz, że nie zatrzymam się dopóki się nie obudzę... Sade śpiewa moje ulubione "No ordinary love" a ja chcę tylko poczuć mokrą ziemię pod stopami... chcę poczuć deszcz na piersiach... brzuchu... być przez chwilę wolna, nie spętana codziennością... chcę mieć tą jedną noc dla siebie... zaglądam przez okno, z którego płynie muzyka, ale w środku pokoju nie ma nikogo... wiem, wiem nie powinnam błądzić w nieznanej okolicy ale... wydaje mi się, że już kiedyś tutaj byłam... więc, nie jestem tutaj obca? Przez okno wpadł wiatr, a moja skóra się zjeżyła. na fotelu leży pomarańczowa męska koszula i pachnie Tobą... nie będziesz zły gdy ją założę... bo zmarznę tutaj czekając na ciebie w moim śnie... przyjdziesz?

Nie przyszedłeś... obudziłam się zmarznięta i mokra. w tym starym domu przeciekał dach. Dlaczego postawiłeś ten fotel właśnie w miejscu gdzie deszcz wpada do środka? i jak to możliwe, że nie pamiętasz jak tutaj trafić? nie pomyślałam............ może nie chcesz tutaj być...? Proszę, zamknij oczy i trzymając w ręku jakąś cząstkę mnie... poczuj mój zapach, ciepły oddech na karku... a gdy POZYTYWKA, ta na starym stoliku do kawy zacznie grać... tylko dotknij mnie twoim niedotkniętym dotykiem...